Εαρινή Ισημερία

Ποιος είναι ο καλύτερος στίχος της νεοελληνικής ποίησης; Κατά περίπτωση πολλοί είναι, θα ειπούν πολλοί. Ωστόσο εγώ θα απαγγείλω έναν για όλες τις περιπτώσεις.

Έστησ' ο Έρωτας χορό με τον ξανθόν Απρίλη.

Αν βάλετε το στίχο αυτό δίπλα σε οποιονδήποτε άλλο και δεν τον βρείτε να υπερέχει, σίγουρα θα τον βρείτε να μην υπολείπεται. Το πολύ πολύ θα τον μετρήσετε ίσο στα καράτια. Νερό στο νερό, χρυσάφι στο χρυσάφι, φως στο φως. Και περιπλέον είναι ο πιο ελληνικός.

Ο στίχος αυτός του Σολωμού από τους Ελεύθερους Πολιορκημένους είναι Ελλάδα. Είναι η λάμψη, η εμορφιά, η ανδρεία, η τιμή, ο θάνατος, η παντοσύνη. Και η αλήθεια ολόκληρη.

Τα δύο λαμπρά παλικάρια που χορεύουν στο ηλύσιο φως ανασταίνουν το Διόνυσο και τον Απόλλωνα. Τους αρχαίους θεούς που με τα χημικά στοιχεία τους, το απολλώνειο και το διονυσιακό, γεννήσανε την αττική τραγωδία.

Και δεν κουράστηκα να το καταθέτω: η αττική τραγωδία είναι το ευγενικότερο προϊόν που έσωσε να δώσει το ανθρώπινο πνεύμα. Από την εποχή της δημιουργίας του κόσμου ως τη συντέλεια του ανθρώπου.

Δημήτρης Λιαντίνης, Τα Ελληνικά

ΕΑΡ

Σε εννοιολογική ανάλυση, σε επίπεδο γράμματος έχουμε (από τον Κώδικα της Ελληνικής Γλώσσας του Σημ.Θεολόγου):

Ε > Η εκπορευομένη δύναμις (τού φωτός)
Α > Αρχική δύναμις (ΑΛΦΑ = αρχικόν ηλιοφώς)
Ρ > Ροή πρωτίστως φωτοενεργειών, υστέρως δέ πάσα άλλη Ροή

Άρα έαρ είναι η εποχή όπου ρέει η φωτοενέργεια που εκπορεύεται από την ίδια την πηγή, τον Ήλιο. Είναι η εποχή όπου το φως κερδίζει την τρίμηνη μάχη (21 Δεκεμβρίου-Χειμερινό Ηλιοστάσιο – Έναρξη χειμώνα έως 20 Μαρτίου – Εαρινή Ισημερία – Έναρξη Άνοιξης) με το σκοτάδι. Πλέον κάθε μέρα θα έχει περισσότερο φως. Κάθε μέρα ακόμα πιο πολύ.

Σε αυτήν την εποχή είναι που αναπτύσσεται και η ζωή. Όλα τα ζωντανά πλάσματα της Γης μας ξυπνούν από τον χειμερινό λήθαργο. Τα χιόνια λιώνουν, γίνονται ζωογόνο ύδωρ, γίνονται ποτάμια, χείμαρροι, καταρράκτες, λίμνες και πηγές. Φανερώνεται το χώμα όπου τα φυτά ανθούν, η γη καρποφορεί, τα πουλιά, τα ζώα, οι άνθρωποι και οι θεοί γονιμοποιούν. Είναι η εποχή του έρωτα. Είναι η εποχή της γονιμοποίησης. Ο ίδιος ο Χριστιανισμός τοποθέτησε συμβολικά τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου στις 25 Μαρτίου (λίγο μετά την Ισημερία και ακριβώς 9 μήνες πριν τις 25 Δεκεμβρίου). Όπως και ο Χριστός λοιπόν έτσι και οι υπόλοιπες Ηλιακές θεότητες που γεννήθηκαν τον Δεκέμβριο συλλήφθηκαν την Άνοιξη. (Αν παρατηρήσετε ο Χριστός έχει ένα φωτοστέφανο πάντα πίσω από το κεφάλι του, πράγμα που μας δείχνει ότι ανήκει στην κατηγορία των ηλιακών θεοτήτων)

Μια τέτοια εποχή μόνο γλυκύτητα μπορεί να απαυγάζει. Όταν λέμε έαρ αγαλλιαζόμαστε, χαιρόμαστε και ηρεμούμε. Μέχρι και η Παναγία το έβαλε στο στόμα της για να απαλύνει τον αρχέγονο πόνο της μάνας που χάνει το παιδί της.

Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;

Την άνοιξη λοιπόν γιορτάζει ο Έρωτας! Είναι εποχή χαράς, ευεξίας, ελπίδας και καλοπέρασης. Ποιος θα ακολουθήσει λοιπόν τον Έρωτα στον χορό του με τον Ξανθό Απρίλη;

Ευτυχισμένη Ισημερία σε όλους σας!