Περί Αρκαδίας
Υπάρχει άραγε άλλη πατρίδα στη γη, που το χώμα της να 'χει μπολιάσει σε τόσες καινούργιες πατρίδες; Εδώ και 50.000 χρόνια οι Αρκάδες, μια φυλή " πιο παλιά κι απ' το φεγγάρι ", κουβαλάνε την " Αρκαδία τους " παντού πάνω στη γη. Η Αρκαδία που σε ξενιτεύει. Η χώρα που σε γεννά και σε διώχνει μακριά της. Αρχέγονη μήτρα που μέσα από τη γέννα πραγματώνεται. Βραχώδης ξερότοπος, πολύπλοκος σε σώμα και ψυχή, γαλήνιος κι ορμητικός μαζί. Τόπος φανταστικός μα και τόσο πραγματικός. Σε μαθαίνει να οργώνεις και να καλλιεργείς την πέτρα κι απ' αυτή να βγάζεις καρπό. Κι ύστερα σ 'αποχαιρετά. Αγέραστη και σκληροτράχηλη μάνα, αγναντεύει μέσα απ' τους αιώνες τα παιδιά της. Η Αρκαδία σε μαθαίνει πως δεν ανήκει στο χρόνο, ούτε στο χώρο. Είναι ουτοπική και αχρονική. Αιώνια παρουσία.
Η Αρκαδία είναι ένα σύμβολο*. Το σύμβολο της ανθρώπινης ψυχής. Μίας ψυχής που έβαλε τον «Δία» της ν 'αγναντεύει από μια κορυφή του Λύκαιου, λουσμένη στο φως. Λένε πως οι άνθρωποι ή και ζώα που έμπαιναν στο ιερό του Θεού, δε ρίχνανε καμία σκιά στο έδαφος. Τόσο φως. Και στις ελατοσκέπαστες πλαγιές του Μαινάλου, ένας αέναος χορός των θεών και των ημίθεων (ιδιότητες της ψυχής) αλλά και των νυμφών και των νεράιδων. Μέσα στα τραχιά μονοπάτια και στις χιονοσκέπαστες κορυφογραμμές ο Πάνας, θεός βοσκός, θεός του «Παντός» το ίδιο το σύμπαν, το «μεγάλο Πάν» όπως έλεγαν οι Ορφικοί. Διηγόντουσαν ότι ο Θεός της Αρκαδίας είχε γητέψει και παρασύρει τη Σελήνη μέσα στα δάση. Λαμπερό φως του ήλιου απ' τη μια και Σεληνόφωτο απ' την άλλη, να τρυπώνει ανάμεσα στα φαράγγια, ν' απλώνεται στα ποτάμια και τις πέτρες και να καλεί για έρωτα.
Η Αρκαδία χώρα κοντινή μα και απέραντα μακρινή, οικεία αλλά και τόσο άγνωστη. Η Αρκαδία πατρίδα και ψυχή κάθε κατοίκου της γης. Δεν βγαίνεις «στον πηγαιμό για την Αρκαδία». Η Αρκαδία δεν είναι μια Ιθάκη. Δεν επιστρέφεις σ' αυτήν. Δεν έχει ούτε τα πλούτη, ούτε καν παρηγοριά να σου χαρίσει. Σου έχει δώσει το ελάχιστο και στα ‘χει κληροδοτήσει όλα. Μαθαίνεις - αν θες - ν' ανακαλύπτεις τον πλούτο που μέσα σου φυλάς, όσο μακριά κι αν έχεις φτάσει Τον πλούτο που εμπεριέχει το απλό το λιτό και το ελάχιστο.Στην Αρκαδία αν δεν μοχθήσεις σκληρά είσαι χαμένος. Τίποτα δεν είναι σίγουρο και τίποτα δεδομένο. Ο Αρκάς είναι αναγκαστικά πολεμιστής. Έχει τόσα ν' αντιμετωπίσει. Ο «πολεμιστής» θωρακίζεται , αλλά αυτή είναι και η αχίλλειος πτέρνα του Αρκά. Το σκληροτράχηλο Εγώ του. Μα ταυτόχρονα κουβαλάει στην ψυχή του κι ένα σωρό πηγές και φαράγγια και σπηλιές και κοιλάδες βαθιές, όπου ζουν Σάτυροι και Κένταυροι και Νεράιδες . Η Αρκαδία αυτά σου δίνει και σε μαθαίνει πώς να τα προσεγγίζεις, να τα παρατηρείς και ν' αφοσιώνεσαι σ' αυτά. Κι αφού τα ‘χεις γνωρίσει καλά και έχουν μπει βαθιά μέσα σου, μπορείς μέσα απ' την αγάπη σου να τα μετουσιώσεις - το πολύ, τον πλούτο.
Για να γνωρίσεις την Αρκαδία, την «ψυχή» της, παραδίνεσαι πλήρως και γυμνός. Χωρίς ασπίδες. Είναι μια σχέση ερωτική που απαιτεί την ολοκληρωτική παράδοση, ακόμη κι αυτού του σκληροτράχηλου Εγώ που σ' έφερε μέχρι εδώ. Δεν κάνεις έρωτα με πανοπλία. Χρέος του καθένα μας είναι να πραγματώσει αυτή τη σχέση με την «Αρκαδία» και να την γεμίσει με πράξεις ορατές.Κι έτσι, αφήνοντας το φως που λούζει τούτη τη γωνιά της γης να μπει μέσα μας και να φωτίσει τις σκοτεινές και δύσβατες γωνιές του δάσους της ψυχής μας, θα γίνουμε άνθρωποι ελεύθεροι, με σεβασμό κι' αλληλεγγύη.
Ιωάννης Κουτσανδρέας Ψυχίατρος
Δέσποινα Πάγκα Ηθοποιός
Η Αρκαδία είναι ένα σύμβολο*. Το σύμβολο της ανθρώπινης ψυχής. Μίας ψυχής που έβαλε τον «Δία» της ν 'αγναντεύει από μια κορυφή του Λύκαιου, λουσμένη στο φως. Λένε πως οι άνθρωποι ή και ζώα που έμπαιναν στο ιερό του Θεού, δε ρίχνανε καμία σκιά στο έδαφος. Τόσο φως. Και στις ελατοσκέπαστες πλαγιές του Μαινάλου, ένας αέναος χορός των θεών και των ημίθεων (ιδιότητες της ψυχής) αλλά και των νυμφών και των νεράιδων. Μέσα στα τραχιά μονοπάτια και στις χιονοσκέπαστες κορυφογραμμές ο Πάνας, θεός βοσκός, θεός του «Παντός» το ίδιο το σύμπαν, το «μεγάλο Πάν» όπως έλεγαν οι Ορφικοί. Διηγόντουσαν ότι ο Θεός της Αρκαδίας είχε γητέψει και παρασύρει τη Σελήνη μέσα στα δάση. Λαμπερό φως του ήλιου απ' τη μια και Σεληνόφωτο απ' την άλλη, να τρυπώνει ανάμεσα στα φαράγγια, ν' απλώνεται στα ποτάμια και τις πέτρες και να καλεί για έρωτα.
Η Αρκαδία χώρα κοντινή μα και απέραντα μακρινή, οικεία αλλά και τόσο άγνωστη. Η Αρκαδία πατρίδα και ψυχή κάθε κατοίκου της γης. Δεν βγαίνεις «στον πηγαιμό για την Αρκαδία». Η Αρκαδία δεν είναι μια Ιθάκη. Δεν επιστρέφεις σ' αυτήν. Δεν έχει ούτε τα πλούτη, ούτε καν παρηγοριά να σου χαρίσει. Σου έχει δώσει το ελάχιστο και στα ‘χει κληροδοτήσει όλα. Μαθαίνεις - αν θες - ν' ανακαλύπτεις τον πλούτο που μέσα σου φυλάς, όσο μακριά κι αν έχεις φτάσει Τον πλούτο που εμπεριέχει το απλό το λιτό και το ελάχιστο.Στην Αρκαδία αν δεν μοχθήσεις σκληρά είσαι χαμένος. Τίποτα δεν είναι σίγουρο και τίποτα δεδομένο. Ο Αρκάς είναι αναγκαστικά πολεμιστής. Έχει τόσα ν' αντιμετωπίσει. Ο «πολεμιστής» θωρακίζεται , αλλά αυτή είναι και η αχίλλειος πτέρνα του Αρκά. Το σκληροτράχηλο Εγώ του. Μα ταυτόχρονα κουβαλάει στην ψυχή του κι ένα σωρό πηγές και φαράγγια και σπηλιές και κοιλάδες βαθιές, όπου ζουν Σάτυροι και Κένταυροι και Νεράιδες . Η Αρκαδία αυτά σου δίνει και σε μαθαίνει πώς να τα προσεγγίζεις, να τα παρατηρείς και ν' αφοσιώνεσαι σ' αυτά. Κι αφού τα ‘χεις γνωρίσει καλά και έχουν μπει βαθιά μέσα σου, μπορείς μέσα απ' την αγάπη σου να τα μετουσιώσεις - το πολύ, τον πλούτο.
Για να γνωρίσεις την Αρκαδία, την «ψυχή» της, παραδίνεσαι πλήρως και γυμνός. Χωρίς ασπίδες. Είναι μια σχέση ερωτική που απαιτεί την ολοκληρωτική παράδοση, ακόμη κι αυτού του σκληροτράχηλου Εγώ που σ' έφερε μέχρι εδώ. Δεν κάνεις έρωτα με πανοπλία. Χρέος του καθένα μας είναι να πραγματώσει αυτή τη σχέση με την «Αρκαδία» και να την γεμίσει με πράξεις ορατές.Κι έτσι, αφήνοντας το φως που λούζει τούτη τη γωνιά της γης να μπει μέσα μας και να φωτίσει τις σκοτεινές και δύσβατες γωνιές του δάσους της ψυχής μας, θα γίνουμε άνθρωποι ελεύθεροι, με σεβασμό κι' αλληλεγγύη.
Ιωάννης Κουτσανδρέας Ψυχίατρος
Δέσποινα Πάγκα Ηθοποιός
Σχόλια